تبلیغات
من و کودکم - رشد روحی و روانی کودک در دو سال اول زندگی

احساس امنیت

در آن احظه ی شگفت انگیز، وقتی مادر برای اولین بار نوزادش را در آغوش می گیرد،نوعی رابطه عاشقانه و مادام العمر میان آن دو برقرار می شود. در گذشته تصور می شود که پیوستگی عاطفی بلافاصله پس از تولد یا چند ساعت پس از آن به وجود می آید. اما در حال حاضر ثابت شده که ارتباط مادر و فرزند چیزی بیش از یک غریزه حمایتی و حفاظتی است و ممکن است ماه ها و سال ها طول بکشد تا به تکامل و عمق برسد.

رابطه و پیوند عاطفی قوی بین مادر و کودک موجب می شود که کودک زودتر و آسان تر به استقلال و تکامل شخصیتی برسد و بهتر در اجتماع ظاهر شود؛ همچنین رابطه عاطفی کودک با مادر و اطرافیان سبب می شود که کودک احساس امنیت کند. شیر دادن مادر باعث رضایت مادر و کودک  و ایجاد احساس امنیت در کودک می شود. کودکانی که رابطه عاطفی شان با والدین قوی است، به خاطر احساس امنیت و آرامشی که در زندگیشان دارند بیشتر به بازی و کنکاش پیرامو ن دنیای اطرافشان می پردازند ونسبت به عقاید و اطلاعات جدید سریعتر و بهتر واکنش نشان می دهند.

مطابق تحقیقات ولف و اسپیتز، در صورتی که کودک به طور مستمر عشق و علاقه مادر را دریافت نکند، حتی واکنشهای بسیار طبیعی عاطفی نیز بموقع بروز نمی کند. برای مثال در فاصله سنی سه تا شش ماهگی، واکنش طبیعی خنده در کودک دیده می شود؛ اما اگر فعالیتها ی مادرانه ناکافی باشد این واکنش طبیعی بروز نیم کند. تحقیقات  نشان می دهد که واکنش کودکان نسبت به توجه ناکافی مادر، به صورت پریدگی رنگ و از دست دادن شادابی طبیعی، تنفس نامنظم و حتی ناراحتیهای معده و روده که منجر به اسهال و استفراغ در کودک می شود ظاهر می گردد. با توجه به این تحقیقات کودک باید دریک دورۀ طولانی، محبت مادرانۀ کافی و واقعی و با ثبات را تجربه کند. تظاهر به رفتار مادرانه کافی نیست. کودک نیاز به دریافت محبت واقعی وعمیق مادر یا جانشین مادر دارد تا بتواند مراحل رشد را به طور طبیعی طی کند یا عشق وعلاقۀ خود را به او ابراز کند.

تماس پوستی مادر با کودکش و تلاقی چشم ها با یکدیگر در ایجاد رابطۀ عاطفی بسیار مؤثرند.

ارتباط با همسالان

در این مرحله زندگی، مخصوصاً در سال اول، توجه کودکان به همسالان چندان زیاد نیست و کودک بیش از همه به خانواده، مخصوصاً مادر وابسته است. کودک سه ماهه ای که به نزدیک شدن مادر، دستها و پاهایش را به علامت خوشحالی تکان می دهد و لبخند می زند، در حال یادگیری برخوردهای اجتماعی است. او در یک سالگی با آشنایی و برخورد با محیط، روابط گسترده تری را تجربه می کند؛ ولی روابط اجتماعی او با کودکان دیگر با نزاع بر سر اسباب بازی همراه است، زیرا به اسباب بازی بیشتر از همبازی توجه دارد. در حدود هجده ماهگی کم کم توجه کودک به همسالان جلب می شود، ولی هنوز همکاری چشمگیری با آنها ندارد. از حدود ماه بیستم به بعد برای تأثیر متقابل با دیگران تغییراتی در رفتار کودک به وجود می آید.

 

 

 

درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


صفحات جانبی


نظرسنجی

    نظر شما در رابطه با مطالب این وبلاگ چیست؟





آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :